Rzeki rwą

Chmury mkną

Gwiazdy dawno nieobecne są

Przypływa i odpływa szum

Topnieje ludzki tłum

Leje deszcz

Płacze deszcz

Jednakowe wciąż prognozy złe

Nocami z radia płynie żal

Muzyka mokrych fal

To naprawdę niesłychane

Żebyś był daleko stąd

Dla swoich myśli swego serca

Inny wybrał ląd

Jeszcze nic nie zapomniane

A już wyrok wydał czas

Na całym bożym świecie

Nie ma nas

Rzeki rwą

Chmury mkną

Zimne krople aż do bólu tną

Za oknem przez kolejne dni

Uparta jesień tkwi

Wziąć się w garść

Spać i spać

Budzić się i nowy proszek brać

Udawać że to tylko ta

Pogoda ciągle zła