Dworcowy bar pamięta wciąż jak pachnie karmelowe piwo

Megafon rzęzi "czwarta pięć", wagony dudnią, głuszą gwar

Mało kto uśmiecha się, na wszystkich wszyscy patrzą krzywo

Pod kasą baba z koszem od godziny liczy szmal

Zmachany gość na krzesło padł, zamówił przedostatnie danie

Rozwiązał buty, zwiesił łeb, zachrapał i odpłynął w dal

Nim ranny chłód jak nocny stróż o świcie szarpnie go za ramię

Egipski sennik znów wróży wielki fart

Dworzec jest pełen snów co wielkim szarym stadem

Krążą pod zegarem, wirują raz po raz

Cały świat jest twój, lecz budzisz się nad ranem

Który to już raz milion obok padł

Zapchany przedział, duszny tłok, w ciemności patrzą oczy obcych domów

Dalekie światła kłują noc, płacz dziecka, słychać kół namolny rytm

Nim przyjdzie dzień złodziej sen opuści przedział po kryjomu

Z wagonu wyjdziesz sam - ruszysz w blady świt

Dworzec jest pełen snów co wielkim szarym stadem

Krążą pod zegarem, wirują raz po raz

Cały świat jest twój lecz budzisz się nad ranem

Który to już raz milion obok padł